فصلنامه علمی اقتصاد و مدیریت شهری

رشد صنعت گردشگری در هر کشور، نیاز به استراتژی مناسب و برنامه‎ریزی و مدیریت بالنده دارد. در این پژوهش، وضعیت صنعت گردشگری استان زنجان با استفاده از تکنیک SWOT و جدول داده- ستانده، ارزیابی شده است. برای بهره‎گیری از قضاوت خبرگان، از روش دلفی استفاده شده است؛ بدین صورت که پس از قضاوت گروه کارشناسی، فهرستی از عوامل داخلی (قوت و ضعف) و خارجی (فرصت و تهدید) تأثیرگذار بر محدوده موردمطالعه، تهیه و سپس مراحل کمّی‎سازی انجام شد. این تحقیق، از نوع کاربردی و روش انجام پژوهش، توصیفی-تحلیلی می‎باشد. با توجه به یافته‎های تحقیق، استان زنجان به لحاظ موقعیت خاص جغرافیایی خود و واقع‎شدن بین دو قطب صنعتی تهران و آذربایجان‎شرقی، ظرفیت تبدیل شدن به یکی از قطب‎های بزرگ گردشگری کشور را دارا است. نوع استراتژی، استراتژی تدافعی را نشان می‌دهد و در پایان تحقیق، راهبردها بر اساس ماتریس QSPM، اولویت‌بندی و پیشنهاد شدند. براساس یافته‎های پژوهش در استان زنجان، صنعت گردشگری و بخش‎های مرتبط با این صنعت، از لحاظ برقراری پیوند با سایر بخش‌های اقتصادی این استان می‎تواند از بخش‎های پیشرو در اقتصاد استان زنجان محسوب شود، لذا این صنعت می‎تواند از طریق کانال عرضه خدمات گردشگری و تقاضا برای بهره‌مندی از خدمات گردشگری، تولید محصولات گردشگری در سایر بخش‎ها، کل اقتصاد زنجان را رونق بخشد. با توجه به این پتانسیل‎ها باید گردشگری به عنوان یک اولویت در دستورکار برنامه‎ریزان استانی قرارگیرد و بهره‌برداری لازم از این پتانسیل، در راستای اقتصادی استان انجام گیرد.